Springen naar inhoud


Asya & Mustafa


  • Please log in to reply
Er zijn 1 reacties in dit onderwerp

#1 Sudem.A

Sudem.A
  • Leden
  • 3 berichten

Geplaatst op 29 mei 2013 - 17:21

Hallo lieve leden,

Ik zal me even voorstellen.
Mijn naam is sudem (23 jaar) en schreef vroeger veel verhalen. Ik ben momenteel getrouwd en studeer,
en daarom heb ik geen tijd meer om te schrijven. ik zal hier een verhaal van mij plaatsen wat ik eerder op andere turkse
pagina's had geplaats. Ook heb ik veel dingen moeten aanpassen in mijn verhaal. wegens typfouten ed. die ik toen destijds heb gemaakt. het kan zijn dat je ze nog steeds zal tegen komen hoor -_-

Ook zal binnenkort beginnen met het maken van nieuwe spannende verhalen na een rustige studieperiode insaAllah!

maar nou  plaats ik over enkele minuten, asya & mustafa..

veel leesplezier alvast!!

#2 Sudem.A

Sudem.A
  • Leden
  • 3 berichten

Geplaatst op 29 mei 2013 - 18:05

Het is zo ver.
We gaan eindelijk op vakantie.
Na al die stress op school zou het nu heerlijk zijn om in Turkije te genieten.
M’n moeder was druk bezig met inpakken en nog steeds te rommelen wat er nog meer mee kon
op vakantie.
Ik was al klaar met inpakken en belde een vriendin om haar even nog te spreken.
Iedereen was zo ver en we konden eingelijk op stap gaan.
Ik hielp mijn moeder met de koffers in de auto stoppen.
oeff ze waren kapot zwaar, alsof we voor een jaar gaan.

Eenmaal bij schiphol aangekomen slepen we alle koffers met gedachten waarom we zoveel moeten slepen voor twee weekjes maar.
Ondertussen keek ik om me heen hoe druk het wel niet was op schiphol.
Vooral bij Turkish Airlines.
We zouden direct naar Antalya gaan.
Ondertussen zat ik te dromen over de zon en zee en vooral de gezellige sfeer in Antalya.

Ik heb niks van de vlucht gemerkt omdat ik half in slaap viel.
Eenmaal toen we waren aangekomen gingen we opzoek naar onze koffers en vertrokken
snel naar de hotel waar we 2 weken zouden overnachten.

Pff.. eindelijk.

Het was erg warm. Ik nam een snelle douche, kort na dat me moeder uit de douch kwam.
Trok een witte korte broekje, en een shirt en ging weer neerploffen om te gaan slapen.
Was nogal moe van het reis.

“schat kom op, laten we lekker gaan eten” maakte m’n moeder mij wakker met een zachte duwtje.
Ik deed me ogen half open.
Ik had echt geen zin om op te staan, maar voelde me buik wel knorren.
Het was 21;00 uur.
We liepen richting een restaurant.
Het was druk en waren op zoek naar een geschikte plek om daar plaats te nemen.
Me moeder bestelde het eten en ik keek wat rond in het restaurant.
Ik zag een meisje zitten uit mijn klas die ik al snel herkende
Ze was een type die denkt dat iedereen haar mooi vond.
Tenminste, voor een jonge is ze een aantrekkelijk meisje.
Maar wisten die jongens maar wat voor duivel in haar schuilt.
Ik hoorde haar al van een afstand gierend lachen.
Wat een b***, dacht ik.
De bestelling kwam eraan en zaten heerlijk te eten aan de visgerechten die we op tafel kregen.
Nadat ik m'n buik vol had gegeten zat ik nog met m'n rietje te spelen,
en mijn moeder had al snel vriendinnen gemaakt met de buurvrouw die vlak achter ons zat.
Ze zaten te kletsen alsof ze elkaar 40 jaar kennen.
Ik verveelde me al snel en besloot even een luchtje te scheppen.
Ik kon de zee al vanaf hier zien.
ik ging op de trap zitten en keek naar de zonsondergang.
Wat was die mooi...

'' Het is echt prachtig om zo naar de zonsondergang te kijken he” hoorde ik een stem naast mij.
Ik schrok heel even.
Ik zag niet eens dat er een jongen naast me zat en ook nog antwoord op mijn gedachten zou geven .
'' Ben je van hier? '' vroeg de jonge alsof hij aan me kon zien dat ik een ‘buitenlander’ ben.
''Nee, uit Nederland , maar ben hier voor 2 weken samen met m'n moeder.
'' Hmm oke.. ''
En die jonge keek voor zich uit.
Ik ook trouwens.
Ik had nog nooit op deze manier iemand leren kennen zonder elkaar aan te kijken,
terwijl we gewoon naast elkaar zitten.

Ik hoorde een telefoon over gaan.
'' Hallo... ja.. ehem...
Terwijl hij door bleef met praten keek ik in mij eigen telefoon en zag 4 gemiste oproepen van m'n moeder.
Ik zal wel even naar binnen gaan, ze zal zeker nu al bezorgd zijn over mij.
Ik stond op en liep richting de voordeur.
Opeens voelde ik iemand mijn arm vast pakken.
Ik draaide me om zag dezelfde jongeman die naast me zat.
‘’ je bent wat laten vallen’’ zei hij en duwde een haarklepje in mijn hand.
'' Oh dankje’’ zei ik heel kortaf.
Ik keek mijn haarklepje aan alsof ik die jaren niet heb gezien.
Maar eigenlijk durfde ik niet te kijken in zijn ogen.
“ehm ja, ik ga maar weer vandoor’’ zei hij en verdween.
Ik keek even snel achter zijn rug en zag hem de restaurant uit lopen.

Volgende ochtend..

Oeffff de zon scheen fel en dwars door de raam die mij wakker maakte.
Stond op en nam een douche.
Niemand was in de kamer.
Me moeder is vast al naar beneden gegaan.
Ik kleedde me om, deed mijn slippers aan en gooide me lang haar naar achteren en was onderweg naar beneden.

''Asyaaa, schat, k ben hierzo" ik zag me moeder lekker zonnen met een paar vrouwen die ze net gister had leren kennen. Wat een gezelschap zeg, hoorde ik mezelf fluisteren.
"Ik ga even de stad in '' zei ik.
Ze hoorde me amper en kletste volop met de vrouwen.
Ik nam de route naar de stad. Het was erg druk en erg gezellig.
Ik zag iedereen lachen en winkelen.
Ik kocht een paar sieraden, souvenirtjes, en een jurk. Daarna pakte ik een terrasje en bestelde een grote beker ice Thea.
Even zette ik mijn zonnebril af en kwam in oogcontact met een paar groene ogen..
O nee he, die jongen van gister. Vlak tegen over mij.
Ik wou eigenlijk van door gaan en had totaal geen zin in een contact.
''Sorry kan ik naast je zitten?'' zei die jongen.
''Nee ik ga weg !!'' zei ik bot.
“Pardon, mag ik weten waarom je zo negatiev doet tegen mij.” Vroeg hij. En hij heeft gelijk ook.
Waarom deed ik dit eigenlijk..
“Ik bedoel ik heb je vader tog niet vermoord.” Graptte hij.
Ik hoorde zijn vrienden lachen op de achtergrond die mee zitten te luisteren.
''Als je zo door gaat kan ik jou wel vermoorden '' ik pakte mijn tassen en stond op om weg te gaan.
''Sorry mag ik mischien je naam weten dan ''
Hij kwam achter me aanlopen.
"Nee'' zei ik en liep snel weg pakte de bus waar hij ook instapte en reed snel terug naar de hotel.
Tijdens de rit probeerde hij steeds contact te maken maar ik negeerde hem.
Hier had ik dus geen zin in. Ik schaamde me dood dat ik werd uitgelachen door zijn vrienden.
Hij haalde een kaartje uit zijn broekzak en gaf die aan mij.
''Hier, misschien wil je me toch een keertje bellen,'' zij hij en zag dat hij vriendelijk ging lachen.
Hoewel ik hem nu al toch haat heb ik die kaartje aangenomen en snel mijn tas in gestopt.
Aangekomen bij de hotel, plofte ik neer op mijn bed.
Pff wat een dag, wat raar dat ik hem steeds tegen kom.
Ik keek naar het kaartje die hij mij gaf.
Mustafa Can, met de nummer van zijn zaak en zijn mobiele nummer.
Ik zal hem toch nooit bellen, en gooide die op de grond.
Zo viel ik in slaap met de verwarde gedachtes..

Die avond was er een feestje die werd georganiseerd door een paar stel jongeren,
waar onder andere dj's en zangers aanwezig zouden zijn.
Ik was van plan ook te gaan om even te ontspannen.
Ik trok een blauwe jurk aan had mijn haar opgestoken.
Deed wat mascara en lipgloss en was helemaal klaar om te gaan.
Op de grond zag ik nog steeds het kaartje slingeren. Mustafa Can.
O god wat moet ik hiermee nog.
Zzzz zzzzz zzzz zzz, ik voelde me telefoon trillen.
''Hey schat hoe gaat het daar.. '' Het was een goede vriendin die vanuit Nederland belde
'Ja schat gaat zijn gangetjes, erg warm hierzo, ik ga nu naar zo een feestje...
tegelijkertijd pakte ik m'n kamersleutels en deed wat geld in mijn tasje waaronder de kaartje van mustafa ook ‘perongeluk’ in ging omdat ie nog in mijn hand was...

De muziek luidde in mijn oor en zag dat iedereen gezellig aan het eten en of drinken was.
verschillende soorten drank stond klaar en eten zoals salades en vlees- en vissoorten uitgebreid op tafel.
Ik kon haast niet eens meer lopen door de drukte.
Uiteindelijk ging ik op een bankje zitten en bestelde drinken.
Ik zag die meisje uit mijn klas helemaal als een gek dansen.
Wat een gek..

'' Hey who are you ? '' Een of ander mens die denkt dat ik toerist ben nam naast mij plaats.
''ehm why ?'' vroeg ik hoewel mijn engels ook niet helemaal perfect is.
Hij begon keihard te lachen en dronk zijn glas alcohol in een keer leeg.
Hij kwam dichterbij zitten en rook dat hij erg naar alcohol stonk.
'' Je bent mooi schat '' zei hij.
" Pardon, wil je mij met rust laten aub. ''
'' Wrm? Heb je er last van,'' en begon weer te lachen.
Ik begon te balen van mijn vakantie. Ik wilde genieten van rust.. niet van dieren!
Ik stond op om weg te gaan maar die jongen hield mij tegen.
'' Wacht waar ga je heen '' . zei hij
'' Wil je mij a.u.b met rust laten. ''
'' En dan als ik je niet met rust laat ?'' Hij wou opstaan maar kon niet eens op zijn benen staan omdat hij erg dronken was.
Hij hield mij stevig vast, terwijl ik me zelf probeerde los te trekken.
'En dan als ik je niet met rust laat !!'' herhaalde hij nog een keer.

''Dan gebeurt dit !!'' Ik zag Mustafa, die overal achter mij aan zat opeens een harde dreun op
de gezicht van de dronken jongen geven.
Hij viel hard op de grond.
'' En nu wegwezen, helemaal gek geworden! ''
Waar kwam hij nou opeens vandaan, dacht ik.
''Zulke mensen lopen hier veel rond. Daarom moet je echt uitkijken.''
Ik kwam dichter bij staan.
'' Sorry , maar waarom help je mij? W8 nog betere vraag, waarom kom ik jouw overal tegen?
Hij was erg verbaast omdat hij geen dank hoorde.
Ik liep weg zonder nog om te kijken.

Deed ik te bot tegen hem? Eigelijk wel, want hij hielp me van een dronke man uiteindelijk.
Maar toch, waarom ook, en ik liep door tot de uitgang.
Ik voelde een hand op mijn mond en wist me niet wat me overkwam.
ik probeerde me los te krijgen maar het lukte niet.
Ik werd meegesleept tot we het harde muziek niet meer hoorden.
Het was die dronke jongen.
Ik was bang geworden, was spraakloos, en kon amper bewegen.
Hij behandelde me als een hond en gooide me in zijn auto.
'' Als je 1 klein geluidje maakt snijd ik je keel en gooi je in deze lege ruimte
en niemand die je vind hier .''
hij maakte mijn handen en benen vast aan een stuk touw.
Mijn benen begonnen te trillen.
Shit, wat moet ik nu doen.
Iemand moet me helpen.
Hij moet echt gek geworden zijn.
Me moeder zal zeker wel ongerust zijn als ze dit hoort.
Ik zag hem verderop lopen en was druk bezig met bellen en lachen. Hij leunde tegen een boom aan.
Ik werd alleen maar banger en banger.
De deuren waren op slot en mijn pols deed pijn van de touw die hij strak vast heeft gebonden.
Mijn telefoon ! Ik probeerde met mijn handen mijn tas open te krijgen die ik nog omhad en zocht naar m'n telefoon.
O shittt baterijen zijn leeg. Wat moet ik nu doen.
Hij kwam weer deze richting oplopen.
Hij kwam naast me zitten.
Ik begon te zweten van angst en was stokstijf geworden.
Hij begon over mijn wang te strelen en deed mijn haarlok naar achteren die voor mijn gezicht hing.
Ik zag een licht branden buiten, met hoop dat iemand langs liep en mij zou redden van deze sukkel.
Hij had ook gemerkt en stapte uit de auto om te kijken wie het zou zijn.
Hij deed zijn jas uit en liep richting de auto die was geparkeerd in de verte.
Wie zou dat zijn dan, dacht ik . Ik word zeker vermoord hier.
Zzzzzzzzzzzzz, zzzzzzzzzzzz, zzzzzzzzzzzzz.
Ik hoorde zijn telefoon over gaan.
Ik zocht snel in zijn zakken naar zijn telefoon.
ik zag de mannen deze kant op kijken.
ik zocht met moeite, ik graaide in zijn zakken en ja hoor hebbes!
InsaAllah, InsaAllah neemt mijn moeder op!
O nee he voicemail. Ik ging nog 2 keer achter elkaar bellen maar ik hoorde telkens het zelfde.
Ik ging weer graaien in mijn tas en pakte mijn eigen telefoon. Hij wou niet aan.
Wat een pech!. Ik voelde het zweet langs mijn wangen heen glijden. Mijn hart bonste in mijn keel.
Ik begon te huilen…
Ondertussen zag ik een kaartje uit mijn tas steken ;
Mustafa Can.
Mijn hart ging nog sneller kloppen, mischien kan hij me helpen.
Tenminste ik heb geen andere keuze!
Ik toetste snel de nummers in zijn telefoon. Na 3 keer overgaan hoorde ik zijn stem en hoorde
dat hij nog steeds bij die feestje was.
Mustafa!! Je moet me helpen, die jonge heeft mij ontvoerd.
'' Sorry met wie spreek ik ? '' zei hij heel cool.
Help mij! Ik zit in de bosjes en kan elk moment vermoord woorden!
'' Dame als je mij nou rustig zegt wie je bent en waar je bent kan ik je makkelijk begrijpen.
Ik ben Asya verdomme, en en.. enn.. ikkk.. kk.. ben ergens in bosjes beland. Een dronken jonge heeft mij ontvoerd. ‘’ ik kwam mijn woorden niet uit.
Help mij!
De verbinding werd verbroken...

Ik kreeg een brok in me keel. Tranen brandden mijn wangen.
Ik dacht aan mijn moeder..
De laatste dingen wat ik nog deed voordat ik op vakantie kwam.
Ik zag die dronken jongen aankomen nog met 2 jongens erbij.
Hoewel ze er heel netjes uitzagen, deden ze dingen wat niet eens in mijn hoofd zou opkomen.
Volgens mij kan ik nu al beginnen met mijn laatste gebed...




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 members, 0 guests, 0 anonymous users