Springen naar inhoud


Ongekende vermogens


  • Please log in to reply
Er zijn 10 reacties in dit onderwerp

#1 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 08 oktober 2010 - 23:48

Ongekende vermogens

'Allah belast geen ziel boven haar vermogen'(Bakara, 286). Ik moet gelijk aan Natuurkunde denken:

‘Gewicht is de grootheid voor de invloed van de zwaartekracht op massa, en moet niet door de war worden gehaald met massa. Zwaartekracht is namelijk het gevolg van de aantrekkende kracht die alle massa op elkaar heeft. Gewicht wordt uitgedrukt in Newton en wordt berekend met F = m•g, waarbij g de gravitatieconstante is. In Nederland is die gemiddeld 9,81 N/kg.’

Door deze theorie moet ik even terugdenken aan de goede oude tijd waarin ik piepjong was en zeurde over de kleinste tegenslagen die ik toen had. Waar gingen die over? Mijn ouders zeurden dat ik de laatste tijd teveel uit huis was. Of ik wilde zo graag iets kopen wat ik niet kon betalen, omdat ik een niet-echt-goed-betaalde-bijbaan had; een krantenwijkje die ik elke week voor een paar uur rondliep nadat ik die boel had ingevouwen. Dit voor ongeveer een tientje per week. Nu verdien ik dat per uur en zonder al teveel moeite.

Veel later kon ik depressief worden om mensen die me teleurstelden. Zowel in de liefde als in vriendschappen. Na het doorhebben van de ‘Je bent zelf verantwoordelijk voor je leven’ theorie heb ik die circel ook doorbroken. Ik dacht: Nu neem ik de touwtjes in mijn handen! Nu ga ik alle uitdagingen aan! Ik ga gehéél op mezelf wonen, dus ook niet meer de wc delen wat ik in 2009 deed. Ik ga alles zo inrichten zoals ik het zelf wil en daarmee gelukkig worden. Dat laatste gedeelte was ook weer te rozekleurig bekeken. Het pakte niet uit zoals ik wilde.  

Van het huis zoeken gestres, tot aan het opknappen en er geheel alleen voor staan. Mijn ouders hadden immers geen motivatie om erin te investeren, omdat ze de studio niet goedkeurden. Ze begrepen het gewoon niet! Het is al zo moeilijk om IETS te vinden! En dan nog rekening houdende met eventuele huurtoeslag, de ligging, supermarkten in de buurt, school en natuurlijk werk. Had ik maar een toverstaf en werkte het maar. Ik begin nu pas te beseffen dat ik geen klein meisje meer ben.

Enfin, ik dacht dat ik er bijna was. Met weinig budget zou ik me redden. Wat Marktplaats afneuzen en heen en weer bellen om de witgoed binnen te halen. Een wasmachine was onmogelijk gezien er noch ruimte noch afvoer beschikbaar was. Aaaaargh! Gelukkig bestaat er iets als een camping wasmachine. Het maakt trouwens nog beter en sneller schoon dan een normale wasmachine. Alleen is het zo’n gepruts elke keer.

En elke keer besefte ik het weer; Ik stond er helemaal alleen voor. Maakt het maakt niet uit. Ik heb hier zelf voor gekozen, dus ik kom er hoe-dan-ook wel uit. Net zoals ik een hoop andere tegenslagen heb weten te overwinnen. Van bij de GAMMA wanhopig vragen naar wat ik moet aanschaffen tot klungelig kliederen met verf en van alles heb ik toch mijn woonruimte leefbaar gemaakt.

Tegen het einde van de zomervakantie, net wanneer de eerste koude briesje over de stad blaasde, hoorde ik om een uur of 3 in de nacht allerlei geritsel. Gatverdamme, MUIZEN! Ik heb nog nooit in me leven een muis meegemaakt. Ondanks 5 muizenvallen, gif, sterke lijm geplakt op folie om de muis en zijn mogelijke familie te grazen te nemen, slaagde ik er niet eens in om één te vangen. Helaas pindakaas. Niets hielp. Zelfs pindakaas werkte niet om ze te lokken. Ik vraag me af welke burger in Amerika met die uitvinding is gekomen. Deze keer probeerde ik het bij de KARWEI en smeekte ik een medewerker om een advies zodat mijn slapeloze nachten ten einde zouden komen. Eenmaal teruggekomen, met een isolatieschuimbuis, ging ik gelijk alles was op een gat leek dichtspuiten. Mijn boeken kon ik niet meer betalen door alle onverwachte uitgaven, maar gelukkig kwam mijn salaris op tijd. Mijn werk heb ik ook maar gevonden door mijn cv 50 keer uit te printen met een ultimate interessant verhaaltje over mezelf. Blijkbaar werkt dat meer dan een standaard sollicitatiebrief van Google.

Eenmaal dat ook gehad kreeg ik regelmatig buikkrampen. Soms waren ze mild, dan weer heftig. Zo bleek ik blindedarmontsteking te hebben. Dat moest ook zo snel mogelijk behandeld worden. Van een nieuwe huisarts tot een nieuwe ziekenhuis. Getsie. Ik kon ook niet even grijpen naar mijn ouders, want die wonen nu te ver weg. En mijn leven liep gewoon door. Ik moest er wat van maken, hoe dan ook. Nieuwe vrienden? Buiten klasgenoten kende ik  nog niemand. Ik moest alles weer opnieuw bouwen, de mensen opnieuw selecteren op de door mij gecreeerde categorien; om te vertrouwen/om mee te stappen/om iets voor elkaar te krijgen omrent schoolzaken/om te groeten/om uit de buurt te blijven/etc.

Alles leek als sneltreinen achter elkaar te komen. Wanneer hield het op? Mijn opgesomde tegenslagen die ik zojuist heb benoemd waren slechts enkele. Vervelende personen met vervelende boodschappen en vervelende verzoeken had ik ook nog. Tijd om mijn contactgegevens te wijzigen en alle toegangsduren te sluiten naar hen. In familie issues had ik helemaal geen zin in. Die oom vs andere oom hadden ruzie om die en die reden. Wat kunnen die mensen die wij als ouders beschouwen zich ontzettend kinderachtig gedragen! Bah! Als het ook nog eens inv loed moet hebben op je omgang met neven en nichten waar je het goed mee vindt, begin je je wel aan te ergeren. Maar nee, ik hoor, zie, ruik en voel NIETS! Ik ga me hier niet aan opwinden.

Dit alles is nog lang niet de final. Er staan nog zoveel dingen op me te wachten. Bij elke tegenslag dacht ik ‘Hoe lang hou ik dit nog vol? Wanneer houdt het op?’. Ik voelde me onbegrepen toen een vriendin zich vorig jaar ergerde aan hoe – in haar ogen – kleine zaken mij zo van slag kon krijgen. Ze vond dat ik niet kon relativeren en datgene waar ik mee zat eigenlijk niets voorstelde. En dat terwijl mijn wereld ondersteboven was! Althans zo beleefde ik het.

Conclusie:

Nu realiseer ik me dat die draagkracht theorie van Newton niet toepasbaar is in het leven en deze eigenlijk best flexibel is per persoon. Op een gegeven moment word je na zoveel tegenslagen er zo’n bink in dat je alles lijkt aan te kunnen. Zelfs de dood maakt je niet meer bang. Dr Phil zegt vaak ‘Niets is realiteit, alles is perceptie’. Die kale heeft nog gelijk ook. Je hebt niet altijd controle over externe gebeurtenissen, maar je hebt wel controle over je percepties. Zo blijkt dan ook dat mensen goed kunnen inzoomen, maar eigenlijk ook in staat zijn om uit te zoomen. Alleen beseffen ze deze gave niet. Of zal gemakzucht en zelfmedelijden een excuus zijn?

Ik denk eerlijk gezegd van wel. Het is een beetje vergelijkbaar met in het donkere hoekje blijven schuilen, omdat het zo vertrouwd aanvoelt. Puur uit angst voor de zon en het besef van onze werkelijke potenties.

#2 anise

anise

    asi idik, azad olduk

  • Leden
  • 3326 berichten
  • Geslacht:Man
  • Interests:me, me and me

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 01:22

behalve gezondheidsklachten zijn alle problemen een gevolg van ons verlangen naar steeds meer. Perceptie is idd belangrijk. waarom willen we zoveel? waarom hebben we maar nooit genoeg? en als laatst wanneer gaan we ophouden met willen en beginnen met het genoegen nemen van dat we al zoveel hebben? we nemen vaak iets als vanzelfsprekend.

aklima gemi hikayesi geldi nerde duymustum hatirlamiyorum. :D  kisi valizi ile gemiye biner ve gemi giderken bile valizi elinde tasimak ister ama anlamaz ki gemi kendisini de valizini de hedefine goturecektir. yani valizini birak sende uzerine otur nasil olsa istedigin yere varacaksin.  :P
Olumu arzuluyorum ANNE, yasamayi isterken delicesine...

#3 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 01:27

Oh ja, genoegen nemen! Dat is ook een belangrijke factor. Een een beetje het vertrouw hebben in het lot ook denk ik.

Leuke voorbeeld trouwens :P

#4 Crazed

Crazed

    | The Sage |

  • V.i.p.
  • 17433 berichten
  • Geslacht:Man
  • Opleiding/Beroep: Alternatif Memur

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 01:51

Nog steeds de wereld aan het verkennen? De wereld is zo complex als jij het je zelf maakt. Heel veel dingen zijn te voorkomen, maar lukt het niet, dan valt alles alsnog te relativeren. Kwestie van genoegen nemen, dankbaarheid tonen, niet overdrijven en niet denken dat alles om jou heen draait (dat alles jou overkomt). Elk mens is uniek, maar elk probleem is identiek aan dat van een ander. Als de ene het kan oplossen, dan betekent het dus dat het een verdraaglijk probleem is. Egocentrisme zorgt voor overdrijven van zaken. Iedereen is uniek, maar niemand is bijzonder. In het kort, niet zeiken...

#5 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 02:03

Ersin, een mens zal pas stoppen met zeiken totdat diegene het zeiken spuugzat is. Dat is mij overkomen en dit is gewoon een afsluit :idi:

Veranderd door Burçin =), 09 oktober 2010 - 02:04


#6 Crazed

Crazed

    | The Sage |

  • V.i.p.
  • 17433 berichten
  • Geslacht:Man
  • Opleiding/Beroep: Alternatif Memur

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 02:19

Hoe vaak kan een persoon afsluiten dan :D? Zeiken op je ervaringen heeft geen nut en het werkt demotiverend. Dit is het eerste wat je moet inzien. Vervolgens zal je vanzelf wel ophouden met zeiken (of verminderen). Wat nog belangrijker is, is dat je moet inzien dat ondanks je uniek bent in creatie, jij eigenlijk totaal niet bijzonder bent in praktijk, handelingen en ervaringen. Iedereen maakt 3 omlaag 5 omhoog hetzelfde mee.

Ervaringen verwerk je, die hoef je niet te analyseren. Want een analyse is nutteloos omdat je zo weer dezelfde fouten kunt maken, ondanks al die analyses. Pure tijdverspilling en een goede mindfuck. Nothing more, nothing less. So like I said before...niet zeiken :idi:.

Je moet je proces tot volwassenheid niet constant gaan analyseren of benoemen. Dat is namelijk meer een vorm van bedrog. Volwassenheid is niet concreet, dus een analyse ervan is niet meer dan zelf invulling geven aan jouw eigen volwassenheid. Elke keer geef je jezelf ook de hoop dat je het nu beter zult doen, omdat je NU (na al die ervaringen) volwassener bent. Nothing but crap. Iemand die echt van zijn fouten leert, die groeit naar het goede toe, die benoemt het niet constant. Het benoemen lijkt meer op een "Father I have sinned"-confession, waarbij je daarna "clean" bent van alles. Zelfbedrog.

Niet zeiken, go with your flow.

Veranderd door Crazed, 09 oktober 2010 - 02:27


#7 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 02:26

Het lijkt erop dat jij net zoveel hebt geanalyseerd om tot deze conclusie te komen :D

Ik ben het er niet helemaal mee eens. Analyseren en schrijven is voor mij een manier om iets te verwerken. Zodra ik het heb opgeschreven ga ik verder. Het voorkomt niet dat ik fouten ga herhalen. Ik leg het gewoon vast op deze manier, geef het een plekje. Anderen luisteren muziek, gaan sporten, drinken/roken of nog dagen, weken en eeuwenlang erover blijven praten etc. Ik doe het op deze manier.

Veranderd door Burçin =), 09 oktober 2010 - 02:27


#8 Crazed

Crazed

    | The Sage |

  • V.i.p.
  • 17433 berichten
  • Geslacht:Man
  • Opleiding/Beroep: Alternatif Memur

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 02:37

Ik analyseer niets. Niet concreet iig. Piekeren doe ik wel vaak, al weet ik 9 van de 10 keer niet waarover. Het zijn vaak momenten, die ook belachelijk kort van duur zijn, omdat ik niet zo van de depressie ben. Ik merk zo nu en dan op dat ik anders denk en handel dan vroeger. That's it. Ik handel niet anders omdat ik dingen heb geanalyseerd; ik handel anders omdat ik op een of ander manier -ergens down the road- veranderd ben. Of ik nu volwassen(er) ben? I don't know and I don't give a crap. Op het moment voel ik mij zo op mijn gemak en ben ik zo gelukkig. Over 10 jaar zal ik weer anders handelen dan ik nu doe. Elk periode in het leven van een mens verloopt anders en vereist ook een ander aanpak. Er is niet perse 1 juiste aanpak voor je gehele leven. Je merkt vanzelf wel hoe en wat. Ik ga me daar niet mee bezighouden.

Schrijven werkt ontspannend, ook voor mij (shocker :o). Ben alleen niet into analyses :D.

En nu gan ik sleape.

Veranderd door Crazed, 09 oktober 2010 - 02:37


#9 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 02:39

Je hebt een punt want betreft (over)analyseren en dat het niet werkt. Maar goed, hoe stop je zoiets? Ik ben vast niet de enige die dat doet.

#10 anise

anise

    asi idik, azad olduk

  • Leden
  • 3326 berichten
  • Geslacht:Man
  • Interests:me, me and me

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 03:15

verschil tussen mannen en vrouwen waarschijnlijk. :idi:
Olumu arzuluyorum ANNE, yasamayi isterken delicesine...

#11 Lighten up

Lighten up
  • Leden
  • 14 berichten
  • Geslacht:Vrouw
  • Locatie:terra incognita
  • Opleiding/Beroep: Med.

Geplaatst op 09 oktober 2010 - 10:25

Toen ik dit las dacht ik aan het volgende: Zenginlik çok şeye sahip olmak değil az şeye ihtiyaç duymaktır.

Az seye ihtiyac duymak aslinda kolay birsey degildir. Cunku hic kimse 'haklisin ben aslinda cok fazla sey istiyorum demez'. Het gaat om het genoegen nemen met wat je hebt en eigenlijk inzien wat je werkelijk hebt. Dit klinkt veel makkelijk dan het is.. ipv je te focussen om je omgeving te veranderen of ver van familie issues te blijven, kan het misschien goed zijn om jezelf terug te trekken en kijken wat je werkelijk wilt. Waar je naast wie wilt staan.. want als je daarlijk ondanks alle tegenslagen toch staat waar je wilt staan en op je eigen benen staat, kan je je misschien realiseren dat dit toch niet de dingen zijn die jou gelukkig maken..

Veranderd door Lighten up, 09 oktober 2010 - 10:26

Gözyaşının bile görevi varmış,
ardından gelecek gülümseme için temizlik yaparmış..




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 members, 0 guests, 0 anonymous users