Springen naar inhoud


- - - - -

De Turkse cinema.


  • Please log in to reply
Geen reacties in dit onderwerp

#1 taxi driver

taxi driver
  • Leden
  • 6 berichten

Geplaatst op 11 maart 2010 - 19:53

Ik heb altijd al gedacht dat de ontwikkeling rond de Turkse cinema parallel loopt met de Turkse republiek. Dit in verband met de vooruitgangen die er geboekt zijn, de Turkse cinema is net als Republiek Turkije ver vooruit gegaan op bepaalde punten en heeft zich ontwikkeld tot een niveau waar het zich mag meten met buitenlandse cinemas. Er zijn zelfs Turkse films die genomineerd worden voor beste buitenlandse film in Amerika en Europa. Op gebied van acteren, regisseren, montage en andere technische dingen zit de Turkse filmindustrie op zijn hoogtepunt, steeds meer films en series worden er gemaakt met een hoger budget en meer special effects.

Geplaatste afbeelding

Vroeger was het gebruikelijk dat vele Amerikaanse films omgetoverd werden in een Turkse versie ervan. Zo is bijvoorbeeld Rambo ook verfilmd in het Turks. De Engelse benaming is Rampage maar de film heet in het Turks Korkusuz. Het is een film dat duidelijk gemaakt is met een low budget want de editing en acteer prestaties zijn van een nog lager niveau dan de scheidsrechters van het voetbal in Turkije, daarnaast is de film puur vermaak en had het geen doel om veel geld op te leveren, regisseren en produceren bleef slechts een hobby. Deze film is overigens 1 van mijn favorieten omdat het onrealistisch als de pest is, ik kreeg huilbuien en krampen in mijn maag van het lachen om bepaalde scenes. Sylvester Stallone zou met pensioen gaan als hij deze film zou zien.

Geplaatste afbeelding

Cuneyt Arkin is een naam die iedereen kent in Turkije. Het is een man die met 1 simpele trap 50 slechterikken neer kan krijgen, altijd de dame in nood weet te redden en werkelijk nooit klappen krijgt. Arkin is de Turkse Steven Seagal maar dan vele malen stoerder want wanneer hij uit is op wraak mag je een enkeltje naar Hawai nemen. Arkin is inmiddels de 50 gepasseerd en doet het rustig aan met bijrollen in simpele films en series. Hij staat ook bekend als George Arkin in het buitenland, dit in verband met zijn film Turkish StarWars. (Dunyayi Kurtaran Adam) Deze film bevatte veel gejatte soundtracks van StarWars en Indiana Jones en werd door Tarantino zelf geprezen door zijn grote onzingehalte, daarnaast werd deze film opgenomen in een lijst van beste cultfilms allertijden. Veel mensen downloaden deze film ook om helemaal dood te gaan van het lachen. In deze film zien we Arkin, die knuffels onthoofd en armen afhakt met een speelgoed zwaard die je bij de Turkse bakker kan kopen voor 5 lira. Arkin zelf zei dat er bijna geen geld was om deze film te maken en ze mensen van de straat plukten om gratis te laten figureren in de film, het budget voor het maken van een film was destijds net zo hoog als de prijs van een hedendaags broodje shoarma. Arkin verdiende zelf geen kont aan deze films en had daarom naast acteur zijn nog een ander beroep, hij was afgestuurd in medicijnen en was ook een gerespecteerde arts. Zelf zag hij zijn loopbaan als acteur meer als een hobby dan als beroep; "Ik vind al die aandacht wel geinig, dit is meer een hobby voor me, ik acteer niet voor geld, ik hou ervan om mensen te vermaken."

Geplaatste afbeelding

Cetin Inanc was de regisseur van deze film en zei dat het hem niets kon schelen dat zijn film veel afgekraakt werd; "Zou jij je gehandicapte zoon kunnen opgeven? Deze film is als een zoon voor me, een stukje van mij." Inanc stond overigens bekend als de Jet regisseur, dit was omdat hij in staat was om in 1 maand 30 films te schieten. Om deze redenen was Arkin om de dag op een andere set te vinden, met meer dan 300 films in 15 jaar tijd heeft Arkin een wereldrecord op zijn naam staan.

Het drama gehalte in Turkse films is ook altijd torenhoog, in elke film moeten er vrouwen in nood gered worden uit de handen van besnorde Turkse misdadigers, deze heldendaden worden verricht door Cuneyt Arkin of Kadir Inanir, beide heren zijn populair bij de vrouwen en een voorbeeld voor de mannen. Iedereen wilde vroeger zoals Arkin of Inanir zijn. In sommige drama films sterven zowel de held als de vrouw waardoor de kijker met een gemengd gevoel achterblijft, we krijgen dan heel erg groot SON te zien wat aangeeft dat het allemaal afgelopen is, een drogere afsluiting kan je je niet bedenken.

Tegenwoordig zijn de opbouw van de Turkse films stukken beter en wordt er beter geacteerd, echte professionals worden betrokken bij de montages dus zijn de films technisch helemaal tiptop in orde. De Turkse filmindustrie kan geprezen worden om zijn onrealisme, droge humor, boordevol gekke actie en natuurlijk het hoge drama gehalte, je houdt ervan of je haat het, de keus is aan jullie.

Geplaatste afbeelding






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 members, 0 guests, 0 anonymous users