Springen naar inhoud


- - - - -

Time Management


  • Please log in to reply
Geen reacties in dit onderwerp

#1 Latte Macchiato

Latte Macchiato
  • Columnist
  • 3296 berichten
  • Geslacht:Onbekend :)

Geplaatst op 03 februari 2010 - 18:43

Time management

OMG, het is alweer 3 februari 2010.  Echt waar! En ook daadwerkelijk februari. Kijk, mijn laptop zegt het. En mijn telefoon ook! Op school hoor ik het ook. Zelfs in winkels merk ik het, want overal heb je weer blije valentijnstroep. Op straat ligt er nog sneeuw. Het is zo weer lente en voor ik het weet is het weer zomer! En dan is het weer herfst en.. ik zit nog steeds in de vicieuze cirkel van het niet zorgvuldig omgaan met de tijd die mij gegeven wordt. Wat heb ik in vredesnaam uitgespookt al die tijd, terwijl ik altijd klaag dat ik me verveel en de tijd maar niet voorbij wil. Het is voorbij en het gaat voorbij en nog veel sneller dan ik me ervan bewust ben. OMG, OMG, OMG! Oké, genoeg verdramatiseerd. It’s time for a metamorfose. Ja, echt. Deze keer ga ik het anders aanpakken. Wedden?! Als ik verlies ga ik met een doos stoepkrijt de naam van de nummer 1 nerd van mijn school op de schoolplein tekenen met hartjes, bloemetjes en andere gekkigheid wat ik ooit deed toen ik 6 jaar was. Én natuurlijk mijn eigen naam erbij!

Tijd is kostbaar, tijd is geld waard. Ja, geld. Heel veel geld. Want als ik iets meer moeite doe, studeer ik eerder af en kan ik alle centjes binnen laten rollen. Maar waarom gaat het zo moeizaam? Ik denk na, yup ik denk na! Oeeee, hij loopt langs. Kriebel, kriebel. Burçin, je bent op school voor uh, je studie. Ik heb geen les meer en ik ben begonnen met schrjiven. Waar ben ik? Voor de klaslokaal van een super leuke jonge Turkse leraar. Waarom? Weet ik niet. Hij komt steeds de klas uit, loopt ergens heen om vervolgens weer terug te komen en te verdwijnen.  Waar hadden we het over? Oh ja, over time management. Wacht, even een liedje op Youtube openen. Kijk, er zijn weer heel veel minuten voorbij zonder dat ik het door heb. En het is niet moeilijk om de conclusie te trekken dat mijn prioriteiten sterk uiteenvallen en dit misschien de kern van het probleem is.

ANYWAY, wat is tijd eigenlijk? Hoeveel heb ik ervan? Wat kan ik ermee doen? Uh, laat ik even rekenen; Een week heeft 7 dagen en een dag heeft 24 uren. 7 x 24 = 168 uren. Daarvan slaap ik 8 uur per dag x 7 = 56 uren. 168 – 56 = 112. Daarvan ga ik 25 uur naar school. Nee, ik mag niet spijbelen! 112 – 25 = 87. Van een gemiddelde opleiding wordt verwacht dat je 25 uur besteeds aan het maken van huiswerk. Het realiseren ervan valt altijd tegen. Maar goed, het zij zo. We doen weer optimistisch - zoals altijd – en we plannen in dat we daadwerkelijk 25 uur per week studeren. 87 – 25 = 62. Daarvan eten en drinken we tot 2 uur per dag met alle opgeruim erbij x 7 = 14. 62 – 12 = 50. Persoonlijke verzorging; denk aan douchen, wc bezoekjes, tanden poetsen, haren doen, sminken= make-up opdoen en het uitkiezen van de dagelijkse outfit. Bij mij verschilt het nogal. De ene keer wil ik in de spotlights staan en zoek ik zorgvuldig wat ik ga aantrekken, de bijbehorende sieraden en make-up en de andere keer doe ik mijn trainingsbroek en sneakers aan en trek ik de deur achter me dicht. Dat duurt ook wel 2 uurtjes per dag, dus in totaal x 7 = 14. Houden we het nog bij? 50 – 14 = 36. Ik doe natuurlijk ook nog aan sport, want ik ben ‘stof op de markt die te koop staat’ en zo hoor ik er weldegelijk uit te zien. Daarvoor bezoek ik de sportschool 2 tot 3 keer per week  x 2 uur kwijt (incl. het omkleden, kletsen, drinken, op de bus wachten en reizen). Ik kom op een totaal van 36 – 6 = 30. Mijn laptop gaat bijna uitvallen. Ik hou het kort. Of het krachtig zal zijn weet ik niet. Ik woon achter school, dus ik reis niet. Ik heb geen bijbaantje, dus dat hoef ik er niet van af te trekken. Hoogstwaarschijnlijk vul ik de helft door te socialiseren. Misschien slaap ik een uurtje langer gemiddeld, waardoor ik maar 23 uur over houd. Daarvan zou ik best een bijbaantje kunnen nemen. Voor de ware blijft geen tijd meer over. Maar voorlopig maakt dat ook niet uit. Hij liet me per brief in een wijnfles van Albert Heijn eigen merk die ik in de Rijn vond weten dat hij onderweg is en dat ik mijn studie moet afgerond hebben tot het moment van zijn aankomst.
Oké en nu eerlijk. Ik socialiseer net zoveel als dat ik slaap en zo begrijp ik waarom ik last heb van faalangst, stress en nóg meer behoefte heb aan shoppen, eten en de ware vinden. Allemaal onschuldige vormen van drugs die me alles laten vergeten, maar al gauw zijn nawerkingen hebben. De zogenaamde kort-termijn bevredigingen.

Zodra ik de daad weer oppak gaat het heel even super goed en vervolgens geniet ik té laaaaaaaaaangggggg na van de voorlopige successen die ik heb geboekt en leg ik me er weer eventjes bij neer en maak ik weer een puinhoop van mijn leven. Zo val ik terug in de vicieuze cirkel en wanneer ik er weer genoeg van heb of dat het echt nodig is om weer op rails te komen schud ik mezelf weer wakker. Ik begin me onderhand wel bewust te worden van mijn onbekwaamheid. Of het daadwerkelijk onbekwaamheid weet ik niet zozeer. Ik ben vaak bewust naief en ontwetend. Want ergens haat ik eeuwige stabiliteit, ritme, discipline, voorspelbaarheid, punctueel zijn en orde. Ik hou ervan om mijn leven zo onvoorspelbaar en avontuurlijk te maken. Ik ben misschien 748783987 keer op mijn bek gevallen en steeds steviger opgestaan. En ik word er steeds beter in moet ik toegeven. Ooit ben ik klaar voor het ‘perfect’ leven, maar voorlopig leef ik me uit in de speeltuin van het leven. Of ik moet voor de 748783988e keer op mijn bek vallen. Zelfs dat zal niet genoeg zijn voor mij. Wat maakt het ook uit. Het is mijn leven.




0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 members, 0 guests, 0 anonymous users