[Gülşen]

ela, op 19 september 2009 - 23:40 , zei:

Ik heb laatst een interessant gesprek met een hoogleraar gehad over de verwerving van het Nederlandse taal door kinderen die het Nederlands als tweede taal leren.
Belangrijkste reden die hij is tegengekomen is simpelweg het aanbod in Nederlandse taal. Kinderen krijgen vanaf hun geboorte het Turks (of weet ik veel welk ander moedertaal) te horen, dit blijft zowat hun hele kinderjaren door zo. Omdat het Nederlands vrijwel alleen op school aangeboden wordt is er sprake van een achterstand. Een gemiddeld Nederlands kind in groep 8 heeft een woordenschat van 11000 tegenover een woordenschat 8000 van een allochtone kind.
Heel interessante materie dit. Nu moeten jullie niet denken dat een allochtone kind die vanaf de geboorte Nederlands leert, beter terecht komt dan een kind die niet met de moedertaal te maken heeft vanaf de geboorte. Uit onderzoek blijkt namelijk dat een kind die de moedertaal goed beheerst, beter scoort op de CITO dan een allochtone kind die de moedertaal gebrekkig spreekt.

Gedurende mijn opleiding is mij verteld dat als je een kind met meerdere talen wil opvoeden, het kind eerst de moedertaal volledig moet beheersen om de overige talen 'goed' te kunnen aanleren.
Pas wanneer er een stevige basis is in één taal, zullen de overige talen volledig beheerst kunnen worden.
Eigenlijk is het vrij logisch.

[Assi]

Tijdens mijn opleiding is mij ook inderdaad geleerd dat je kinderen die de nederlandse taal als tweede taal hebben, eerst een goede basis van de moedertaal moet aanleren. Daarna, in de peuterjaren van het kind, heb ik uit stage ervaringen geleerd dat het belangrijk is dat één ouder voortdurend de tweede taal met zijn kind oefent en één ouder de moedertaal gaat leren aan het kind. Verder heel veel lezen zowel in het turks als in het nederlands.

[Gülşen]

Assi, op 29 juli 2010 - 20:28 , zei:

Tijdens mijn opleiding is mij ook inderdaad geleerd dat je kinderen die de nederlandse taal als tweede taal hebben, eerst een goede basis van de moedertaal moet aanleren. Daarna, in de peuterjaren van het kind, heb ik uit stage ervaringen geleerd dat het belangrijk is dat één ouder voortdurend de tweede taal met zijn kind oefent en één ouder de moedertaal gaat leren aan het kind. Verder heel veel lezen zowel in het turks als in het nederlands.

Klopt. Zo heeft het kind meer 'vastigheid' als het kind de taal kan koppelen aan bepaalde personen of omgeving. Bijv; bij oma wordt er altijd Turks gesproken, met tante spreken we Nederlands. Maar als het kind niet terug kan vallen op de moedertaal, kan het kind nooit de tweede taal volledig beheersen. Als het kind in de tweede taal bijvoorbeeld de benaming van een appel leert en hij niet terug kan vallen op de betekenis in zijn moedertaal - blijft er onduidelijkheid. Daarom is een volledige beheersing van tenminste één taal - moedertaal - erg belangrijk.
Wat ouders vaak vergeten is dat kinderen die met twee- of meer talen worden opgevoedt, niet te veel druk moeten krijgen bij het leren van een tweede taal. Het moet niet plotseling 'komen', maar het kind moet er echt de tijd voor krijgen. Als er van het kind wordt verwacht dat hij de taal beheerst omdat de ouder dat graag wil, kan het kind vaak minder goed presteren onder druk. Leer het kind spelenderwijs een tweede taal aan. Het is dan niet erg als het kind blijft praten in de moedertaal terwijl de ouder bezig is met het aanleren van een tweede taal. Het komt vanzelf. Zo zie je het ook bij kinderen die zindelijk worden of kinderen die net leren praten. Een benaming van een voorwerp wat vandaag aan het kind is verteld, kan over 2 maanden plotseling eruit komen.
Zo ver ik weet en geleerd heb, kan een kind tot zijn 6e levensjaar zoveel talen leren als hij wil. Hierna gaat het niet tot moeilijk.
Wat best grappig is, ik kon nooit Turks spreken tot mijn 16e. Wel kon ik het altijd verstaan. Ik ben vanaf mijn 16e zelf bezig geweest met mijn ontwikkeling hierin. Wel heeft het met mijn omgeving te maken waarin ik opgroeide. Je omgeving is één van de factoren die invloed heeft op zowel je eigen ontwikkelings als je ontwikkeling in de taal of meerdere talen.

Deze post is bewerkt door Gülşen: 29 juli 2010 - 20:40

[Assi]

Gülşen, op 29 juli 2010 - 20:36 , zei:

Klopt. Zo heeft het kind meer 'vastigheid' als het kind de taal kan koppelen aan bepaalde personen of omgeving. Bijv; bij oma wordt er altijd Turks gesproken, met tante spreken we Nederlands. Maar als het kind niet terug kan vallen op de moedertaal, kan het kind nooit de tweede taal volledig beheersen. Als het kind in de tweede taal bijvoorbeeld de benaming van een appel leert en hij niet terug kan vallen op de betekenis in zijn moedertaal - blijft er onduidelijkheid. Daarom is een volledige beheersing van tenminste één taal - moedertaal - erg belangrijk.
Wat ouders vaak vergeten is dat kinderen die met twee- of meer talen worden opgevoedt, niet te veel druk moeten krijgen bij het leren van een tweede taal. Het moet niet plotseling 'komen', maar het kind moet er echt de tijd voor krijgen. Als er van het kind wordt verwacht dat hij de taal beheerst omdat de ouder dat graag wil, kan het kind vaak minder goed presteren onder druk. Leer het kind spelenderwijs een tweede taal aan. Het is dan niet erg als het kind blijft praten in de moedertaal terwijl de ouder bezig is met het aanleren van een tweede taal. Het komt vanzelf. Zo zie je het ook bij kinderen die zindelijk worden of kinderen die net leren praten. Een benaming van een voorwerp wat vandaag aan het kind is verteld, kan over 2 maanden plotseling eruit komen.

Inderdaad, spelenderwijs leren kinderen het beste, op deze manier wordt leren leuk gemaakt. Met stage ervaringen viel me ook op dat ouders snel geneigd waren om zijn kinderen even ''snel'' te gaan verbeteren, zonder erop terug te komen. Op deze manier blijven kinderen dezelfde taalfouten steeds opnieuw maken.

Gülsen ook een pedagogische opleiding achter de rug

[Gülşen]

Assi, op 29 juli 2010 - 20:45 , zei:

Inderdaad, spelenderwijs leren kinderen het beste, op deze manier wordt leren leuk gemaakt. Met stage ervaringen viel me ook op dat ouders snel geneigd waren om zijn kinderen even ''snel'' te gaan verbeteren, zonder erop terug te komen. Op deze manier blijven kinderen dezelfde taalfouten steeds opnieuw maken.

Gülsen ook een pedagogische opleiding achter de rug

haha, klopt. Ik ben pedagogisch werker